Historia


Ulanów to urocze miasteczko położone w widłach rzek Tanwi i Sanu.
Już od początku swego istnienia 1616 roku posiadalo tzw. pal, czyli port oraz warsztaty szkutnicze, w których budowano i naprawiano statki rzeczne o różnej wyporności i różnym przeznaczeniu.
Po wybudowaniu licznych spichlerzy, Ulanów stal się znaczącym portem dla rozległych terenów Podola, Ziemi Bełzkiej i Czerwieńskiej. Wtedy też nadano mu miano Małego Gdańska, które pożniej w okresie zaborów zmieniono na Galicyjski Gdańsk.
Równolegle z rozwojem portu powstał bardzo prężny ośrodek flisactwa, co w sumie dało bujny rozwój miasta, a także sławe stolicy polskiego flisactwa.
Z poczatkiem XX wieku flis zaczął upadać. Konkurencje dla spławu drewna stanowiła kolej żelazna. Ostatnie tratwy Ulanowa do Gdańska popłynęły latem 1939 roku. Po zakończeniu wojny flisacy spławiali drewno z Górnego Sanu do tartaków w Nisku i Rozwadowie.
W 1963 roku zakończono spław drewna i wtedy ostatecznie ustal flis.
W 1993 roku flisacy z Ulanowa zbudowali tratwe i w 26 dni pokonali trasę z Ulanowa do Gdańska. Od tego czasu odbylo się 30 spławów tratwianych. Na rzece San znowu pojawily się ulanowskie galary wybudowane zgodnie ze sztuką szkutniczą, które służą chętnym do pływania na szlakach turystycznych wód śródlądowych Polski.